​​​​​​​Wat doet het met slachtoffers en nabestaanden?

Een volledig verhaal betekent niet dat elk detail moet worden opgeschreven

Binnen de rechtbankverslaggeving merk ik dat ik steeds vaker in een spanningsveld terechtkom. Alles wat in de rechtbank wordt besproken is openbaar, maar dat betekent niet automatisch dat wij als journalisten alles moeten publiceren. 

­

I

k merk dat we soms heel ver gaan in het benoemen van details, soms extreem intieme, gruwelijke of belastende informatie, zonder altijd stil te staan bij de impact ervan. Wat doet het met slachtoffers en nabestaanden wanneer zij later tot in detail kunnen nalezen wat hen is aangedaan? Wat doet het met een verdachte, die nog altijd recht heeft op een eerlijk proces en het principe van onschuld tot het tegendeel is bewezen? En welke invloed hebben die details op de publieke opinie, nog voordat de rechter een oordeel heeft geveld?


Openbaarheid is een groot goed en heel belangrijk binnen onze rechtsstaat, maar onze rol daarin is meer dan simpelweg doorgeven wat er wordt gezegd. Een rechtbankverslag is allang geen letterlijke weergave van de zitting meer. Het is aan ons om zorgvuldig te selecteren, te wegen, te duiden en te besluiten wat journalistiek noodzakelijk is om te melden. We weten als geen ander hoe een goed verhaal wordt opgebouwd. We kennen het effect van woorden, van ritme, van accenten. Juist daarom is onze verantwoordelijkheid zo groot.


Ik vraag me af of snelheid en volledigheid in dit soort zaken wel de juiste drijfveren zijn


Het gevaar bestaat dat we vooral opschrijven wat graag gelezen wordt, of waarvan we weten dat het gelezen wordt. Details maken nieuws spannend. Maar draagt het altijd bij aan begrip? Aan rechtvaardigheid? Aan waarheidsvinding? Of vooral aan de honger naar sensatie? 


Ik vraag me steeds vaker af of snelheid en volledigheid in dit soort zaken wel de juiste drijfveren zijn. Is de uitspraak niet veel relevanter dan de rauwe details? Is onze rol als bewaker van de rechtsstaat, het zorgvuldig informeren van het publiek, het bewaken van evenwicht en proportionaliteit, niet veel belangrijker dan een veelgelezen verhaal?


Een eerlijk verhaal betekent niet dat elk detail moet worden opgeschreven. Het betekent dat beide partijen een stem krijgen, dat context wordt gegeven, dat nuance een plek heeft. Het betekent dat wij kritisch kijken naar wat werkelijk relevant is voor het publieke debat en het begrip van de rechtsgang. Uiteindelijk is dat de kern van onze taak: verhalen vertellen die kloppen en die recht doen aan de mensen om wie het draait. Dat vraagt om keuzes en misschien meer dan ooit ook om terughoudendheid en professionele moed, elke dag opnieuw.

Sylvia Cools

Hoofdredacteur de Stentor

Noviteit

‘Moet je horen’

Met ‘Moet je horen’ geven we onze journalistiek een nieuwe, eigentijdse vorm. Wekelijks neemt een collega de tijd om een aantal van onze eigen verhalen in te lezen én te vertellen. Het gaat daarbij niet om gewoon voorlezen: met behulp van AI wordt het oorspronkelijke artikel omgevormd tot een aantrekkelijk audioverhaal, geproduceerd in een vorm die doet denken aan een podcast. Zo krijgt dezelfde journalistieke inhoud een nieuw ritme, een nieuwe beleving en een nieuwe manier van vertellen.


Met ‘Moet je horen’ bereiken we een publiek dat niet altijd aan lezen toekomt, maar wel graag luistert. Audio maakt onze verhalen toegankelijker, zonder concessies te doen aan feiten, kwaliteit of duiding. Op deze manier vergroten we onze reikwijdte en versterken we onze missie: dezelfde betrouwbare journalistiek, aangeboden in meerdere vormen, zodat zoveel mogelijk mensen onze verhalen kunnen beleven op de manier die bij hen past.

Luister podcast

Zoeken naar wat mensen bezighoudt

De Stentor staat voor onafhankelijke en betrouwbare journalistiek die onze lezers helpt zelf een oordeel te vormen. Feiten zijn het vertrekpunt en we maken altijd duidelijk onderscheid tussen nieuws en commentaar of analyse.

Onze journalistiek begint in de regio. Nieuws ontstaat vaak klein: iets wat we zelf zien, horen of via ons netwerk oppikken. Omdat we dichtbij staan, herkennen we snel wat belangrijk wordt of kan uitgroeien tot iets groters. We luisteren naar wat er leeft, blijven in gesprek met ons publiek en nemen hun vragen en zorgen serieus. Wat mensen bezighoudt, bepaalt mee waar wij mee aan de slag gaan.


We volgen ook nationale en internationale ontwikkelingen, maar altijd met de vraag: wat betekent dit voor de mensen hier? We bieden context en duiding, zodat lezers begrijpen waarom iets gebeurt en wat het voor hen betekent.


Het medialandschap verandert, maar onze basis blijft: onafhankelijk, transparant en toegankelijk. Nieuwe technologie helpt ons om onze journalistiek te versterken, maar nooit ten koste van onze identiteit.

De Stentor is
onderdeel van
ADR Nieuwsmedia

Lees meer en bekijk de cijfers